ARRENEXIS. Tòpis e merdonas in is iscòlas: ita est sutzedendi?

A cantu pàrit, custus animaleddus, nodíus po si xircai su màndigu in is arrefùdus de s’ómini, pùstis sèculus bivendi in is fónnias, in is cantinas, in is crabeturas e in is muntronàxius, anti detzídiu de si ponni a istudiai.
E cali logu prus adatu de una iscòla?
I mamas e i babus de is iscientis si chèsciant, e sinnàlant sa preséntzia de custus fullanus in totu is istitutus.
E insàras sa pregunta bénit de sei: Seus a cospetu de una emergéntzia de sa sanidadi o seus de fronti a una rivolutzioni culturali de custas bestieddas?
Capassu chi is tòpis e is merdonas àpanta cumpréndiu ca sèntza de unu títulu de istùdiu no si lòmpit a perunu logu.
E insàras, stesiendisinci de is usàntzia bècias, anti detzídiu de sighiri is letziònis aíntru de is aposentus de s’iscòla.
Nc’est peròu, una chistioni chi pònit trumbullu in su mundu de s’istrutzioni: is tòpis, bríntant sèntza de pagai s’iscritzioni, no pàgant s’arrefetzioni e in prus no arrespètant is orarius de is letzionis.
Est cambiada s’usàntzia; is tòpis antigus arresiganta calincunu acodeddu ‘e casu, cussus de sa noa genÍa preférint arresigai is pàginis de unu líburu.
Lassendi a parti is brùllas, sa chistioni est sèria diadéru e srébit a si mòvi a léstru, prima chi sa cosa s fàtzat peus.
Chi sigheus a abarrai dromius, oi o crasi, dd’acabaus chi calincunu topi pretèndit de fai su rapresentanti de istitutu!
Chi custu sutzèdit, adessi traballosu a ddu fai a cumprèndi ca prima de brintai in clàssi, tòcat a abetai su sonu de sa campanedda.

Antoni Pani